سلام.چند مدت پیش امکانات سمل را در وبلاگ نوشتم اما امروز می خواهم یکی از کمبودهای سمل و گلنگون را بگویم که واقعا برای یک روستایی به این بزرگی با جمعیت به این وسیع باعث تأسف است، هنوز که هنوز است دانش آموزان دوران راهنمایی  گلنگون باید برای ادامه ی تدریس به سمل آیند چه دختران و چه پسران و این برای دانش آموزان گلنگونی بسیار سخت است مخصوصا برای دختران چون حدود یک کیلومتر فاصله بین سمل و گلنگون است  و باید این مسافت را با پای پیاده سیر کنند.

حال این مشکل خیلی بزرگ نیست برای دانش آموزان، این را من تأسف بار می دانم که دانش آموزان سمل و گلنگون بعد از دوران راهنمایی  برای ادامه ی تدریس با تمام مشکلاتی که وجود دارد( مسیر راه، وسیله ی نقلیه وضعیت جوی هوا و غیره...) باید به شهرها و روستاهای همجوار بروند که این واقعا برای دختران سمل و گلنگون سخت است دانش آموزان این دهستان جمعیتشان کمتر از جمعیت دانش آموزان روستاهای همجوار نیست در هر روستایی که جمعیتش اندازه ی سمل باشد نگاه کنید حداقل یک دبیرستان وجود دارد.

سمل و گلنگون  سالانه تعداد زیادی دانشجو تحویل دانشگاه های کشور  می دهد و این حق دانش آموزان سمل نیست با این قدمت روستا  که هنوز یک دبیرستان برای ادامه ی تدریسشان در روستای خودشان نداشته باشند، امیدوارم این مشکل به زودی حل شود و دانش آموزان بیشتری طعم ادامه ی تدریس را در روستاها و شهرهای دیگر  نکشند.  تعداد زیادی از دانش آموزان بخاطر مشکلات دوری دبیرستان ترک تحصیل می کند و این نشانه ی خوبی نیست.